दम्भ–दुर्भाव फालौँ

दुर्गा दाहाल

-दुर्गा दाहाल

विद्यार्थी हुने तातीँ गाथा मञ्जरीमा
दिनू चै नयाँ ज्ञानले नै महिमा ।
रमाऊँ छन् बाला चन्द्रको कान्ति कालो
सबै त्याग है दम्भ दुर्भाव कालो ।।

हुर्कायौँ बनी माझी खोला तरायौँ
लिनु अर्ति मानी दिव्य ज्योति ठानौँ ।
अधीग्रो अनाडी धरतीको नहोऔँ
इरादा त राख्नू अचाडू नहोऔँ ।।

छु रच्ने म श्रेणी खुला काव्य जस्तै
लगाऔँ इन्द्रेणी सुवास सुसेल्दै ।
म सल्केँ रितिदै दियोको बत्तीझैँ
पखेटा लगाई उड्नु है चराझैँ ।।

व्यथाकै शिक्षाबाट निस्कन्छ बिन्दु
बन्यो बाल गम्भिर कारुण्य सिन्धु ।
त्यही सिन्धुमा सप्रिए स्पष्ट इन्दु
त्यही इन्दुझैँ लाग्छ सिन्दुर बिन्दु ।।

ल आऊ छ है सूर्यको बिम्बु राम्रो
ल फालौँ भनेँ दम्भ दुर्भाव कालो ।
तिमी फाल्नु नै दम्भ दुर्भाव कालो
सबै त्याग है दम्भ दुर्भाव कालो ।।