७ दिन ७ रात एकै ठाउँमा !

काठमाडाैं, ९ जेठ । समयमै कार्यालय आउने, मुद्दा सुनुवाइ गर्ने र समयमै घर फर्कने । केहीबेर परिवारसँग समय बिताउने र लेखपढ गरेर समयमै सुत्ने, अनि समयमै उठ्ने । घरमै पकाएको मात्र खाने । आहारविहारको अनुशासन कुनै हालतमा नतोड्ने । न्यायाधीश दीपेन्द्र अधिकारीको यो दैनिकी अहिले खलबलिएको छ । अाजको कान्तिपुरमा खबर छ– उनको दिनचर्या र जीवनशैलीलाई खलबल्याउने काम वैशाख ३१ मा सम्पन्न स्थानीय तहको निर्वाचनले गरेको हो । सात दिन सात रात भयो, प्रदर्शनीमार्गस्थित राष्ट्रिय सभाहलभित्र कैद छ उनको दैनिकी । कम्पाउन्डबाहिर निस्कनसम्म पाएका छैनन् । काठमाडौं महानगरपालिकाका मुख्य निर्वाचन अधिकृत दीपेन्द्रकै नेतृत्वमा काठमाडौं महानगरपालिकाका ३२ वटै वडाको निर्वाचन शान्तिपूर्ण रूपमा सम्पन्न भयो । मतगणनाले भने उनलाई सभागृहको ‘बन्दी’ जस्तै बनाइदिएको छ । ३१ गते बेलुकी मतपत्रका बाकस राष्ट्रिय सभागृह ल्याइएदेखि नै न्यायाधीश अधिकारीको ध्याउन्न छिटोभन्दा छिटो मतगणना सक्ने भन्नेमा छ । काठमाडौं महानगरको मतगणना कछुवा गतिको भएको भन्दै सञ्चार माध्यम र सामाजिक सञ्जालमा आलोचना भइरहेको छ । गजब कुरा त के छ भने मुख्य निर्वाचन अधिकृत अधिकारीको कक्षमा न त अहिलेसम्म पत्रपत्रिका नै पुगेको छ, न उनलाई टेलिभिजन हेर्ने फुर्सद छ । बाहिरबाट भेट्न जाने र पत्रकारले सोध्ने प्रश्नका आधारमा मुलुकमा के भइरहेको छ भन्नेसम्म थाहा छ उनलाई । किनकि, उनी मतगणनाको जिम्मेवारी छाडेर एकछिन पनि यताउता लाग्न पाउँदैनन् । उनको अनुपस्थितिमा केही समस्या आए त्यसको जिम्मेवारी अरू कसैले लिनेछैन । सुरक्षाकर्मीलाई छिचोल्दै सोमबार करिब १२ बजे सभागृहको भुइँतलाको कोठामा पुग्दा अधिकारी भर्खर खाना खाएर बसेका थिए । कोठामा एउटा सोफा र सानो टेबल थियो । सोफा देखाउँदै अधिकारीले भने, ‘समय मिले केहीबेर यही सोफामा ढल्किने गरेको छु ।’ उनी घर नगएको सात दिन नाघिसक्यो । ‘अझै कति दिन लाग्ने हो ?’ उनले भने । कीर्तिपुर नगरपालिका–१ अमृतनगरका अधिकारीको पुरानो घर भने तनहुँ हो । सभागृहबाट करिब ४ किलोमिटरको दूरीमा रहेको घर जान त उनले पाएका छैनन् । दिनहुँ नहाउनुपर्ने, घरकै खाना मात्र खानुपर्ने, नियमित चेक गराउनुपर्ने, कार्यालय समयमा काम र अन्य बेला आराम गर्नुपर्ने उनको दिनचर्या अहिले उनीबाटै गायब छ । भन्छन्, ‘कति बेला खाने, कति बेला सुत्ने, परिवारका सदस्यलाई भेट्ने, नियमित काम गर्ने भन्ने छैन । परिवारभन्दा पहिले आफूलाई दिएको जिम्मेवारीलाई महत्त्व दिएर काम गरिरहेको छु ।’ उनलाई फेर्नका लागि घरबाट लुगा पठाइदिने गरेका छन् । उनले हातका औंला देखाउँदै भने, ‘नङसम्म काट्न पाएको छैन । अरू त कुरै छाडौं ।’ पाँच दिनअघि बिरामी भएकी उनकी फुपूलाई तनहुँबाट एम्बुलेन्समा ल्याएर त्रिभुवन शिक्षण अस्पतालमा भर्ना गरिएको छ । तर, उनी भेट्नसमेत जान पाएका छैनन् । ‘दिदीलाई भेट्न जान पनि पाएको छैन,’ उनले भने । एकतर्फ मतगणनाको तनाव, अर्कोतर्फ परिवारका सदस्यको गुनासो । ‘जस्तै अवस्था परे पनि आफ्नो काम त पूरा गर्नुपर्‍यो,’ उनले भने, ‘जिम्मेवारीबाट कहाँ भाग्न मिल्छ र ?’ अहिले महानगरपालिकाको मतगणना १३ स्थानबाट भइरहेको छ । अधिकारीका अनुसार एक सिफ्टमा करिब १ सय २५ जना कर्मचारीले मतगणना गरिरहेका छन् । सिफ्टअनुसार पालैपालो मतगणना हुन्छ । ‘धेरै साथीहरू त बिरामी परिसक्नुभयो,’ उनले भने, ‘के गर्ने दिनरात काम गरिरहेपछि समस्या भइहाल्छ ।’ उनले थपे, ‘हाम्रो लक्ष्य छिटो मतपरिणाम बाहिर ल्याउने हो । नियम र कानुनसम्मत काम गर्नु नै पर्‍यो । सबै कुरा मिलाएर गर्दा समय लाग्ने रहेछ ।’