'धरहरा ढल्दै गर्दा कहाली लागेको याद छ'

मेरो नाम सञ्जीव श्रेष्ठ हो । कक्षा १० पढ्दै गर्दा रामेछापको भीरपानी गाविसबाट काठमाडौं झरेको हुँ । जीविकोपार्जनका लागि होटलमा मजदुरी गर्न थालेँ । कुकको काम थियो मेरो । अहिले म पुल्चोकको एक रेस्टुरेन्टमा काम गर्दैछु । वसन्तपुरमा मेरो कोठा छ । हप्ताको अरु दिन काममा व्यस्त हुने भएकाले शनिबार म धेरैजसो घुम्न निस्कने गर्दछु । शनिबार एक दिन घुम्नाले मलाई हप्ता दिनभरि नै ऊर्जावान् बनाउने हुँदा यसो गर्ने गर्दछु । त्यो शनिबार पनि म घुम्न जाने मुडमा नै थिएँ । एक जना साथीले आज धरहरा जाऔँ भनेकाले मैले उनलाई खाना खाएर निस्कने जानकारी दिएँ । र, धरहराका लागि हिँडें । टिकट काटेर धरहराभित्र पस्दा शायद पौने १२ बजेको हुँदो हो । काठमाडौं आएको यत्तिका वर्ष बितिसक्दा पनि म पहिलो पटक धरहरा चढ्दै थिएँ । निकै रमाइरहेको थिएँ, काठमाडौंलाई उच्च स्थानबाट नियाल्नका लागि । साथीसँग संवाद गर्दै सिँढी उक्लिरहेको मेरो सास बिस्तारै बढ्दो थियो र सँगै मेरो उत्साह पनि । चढ्ने र ओर्लने क्रम पनि बाक्लिएको थियो। करिव ३० जना मान्छे जाली समात्दै थिए । म काठमाडौं नियाल्ने ठाउँमा पुगेँ । त्यहाँ फलामको जाली थियो । सबैभन्दा माथि पुगेपछि आनन्द लाग्यो । धेरै रमाइलो पनि लाग्यो । जालीबाट सहिदगेटतिर हेर्दै थिएँ । तलतिर फोटो खिँच्ने मान्छेको भीड पनि त्यस्तै थियो । ठीक त्यसै बेला हावा आएको जस्तो लाग्यो । स्वाँ.... स्वाँ... गरेको जस्तो लाग्यो । शनिबार हावा पनि राम्रै आयोजस्तो लागिरहेको थियो । शितल होला भन्ने पनि लाग्यो । भूकम्प आएको भन्ने थाहा भएन ।  एकछिनमा लचलच लच्किन थाल्यो । जालीभन्दा अलि तल्लो भागबाट झरेको जस्तो लाग्यो । एकछिन तल झर्दासम्म त मलाई थाहा थियो– धरहरा झर्दै छ भनेर । तर, कहाली लाग्दै थियो; मैले हाम फाल्न सकिनँ । त्यसपछि के भयो, थाहा भएन । शायद बेहोस भएछु । वीर अस्पताल अगाडि बाटोमा ५ बजेतिर मैले आफैंलाई पाएँ । सपनाजस्तै लागिरहेको थियो । दाइ ! मलाई पानी दिनाेस् न भनें । उसले पानी दियो । आँखा हेर्न मिलेको थिएन  । आँखामा पानी हालेँ तर केही देखिनँ । उठ्न खोेजेँ, सकिनँ । एक छिनपछि स्ट्रेचरमा लिएर मलाई ट्रमा सेन्टरमा पुर्याइयो । पछि त्यसो गरेको भए बाचिँदैनथियो होला । मेरो हात भाँचिएको छ । अनुहारमा चोट छ । मलाई भाग्यले बचायो । त्यो दिन सम्झँदा सपनाजस्तै लागिरहेको छ । जिन्दगीमा कहिल्यै नसोचेको कुरा भयोजस्तो लाग्छ । सुदीप विश्वकर्मासँगकाे कुराकानीमा आधारित