प्रचण्डमाथि साइबर आक्रमण

नेपालको राजनीतिक क्षितिजमा अनौठो परिदृष्यहरु देखिन थालिएको छ । यस्ता अनौठो परिदृष्यहरु अहिले मात्रै देख्न थालिएको पनि होइन । पटकपटक देखिने यस्ता दृश्यले जनतामाझ केहि हदसम्म भ्रम छर्न सफल भएको छ । झुटको पुलिन्दाभित्र भावनाको रस हाली हल्ला फैलाउने तत्व जहाँसुकै सक्रिय छन् । [caption id=\"attachment_100453\" align=\"alignleft\" width=\"259\"] लेखक[/caption] रोचक पक्ष के छ भने, महाकाली, गण्डकी, कर्णाली र अन्य स्रोतसाधन पार्टीगत र व्यक्तिगत फाइदाको निम्ति भारतलाई कौडीको मूल्यमा बेच्नेहरु राष्ट्रवादी भएका छन् । मसानघाटमा पुगेको राजतन्त्र ब्युँताउन हिन्दु कार्ड फाल्नेदेखि भारतकी चेली हिमानीलाई महारानी घोषणा गर्न तयार हुनेहरू आफूलाई खाँटी मातृभुमीप्रेमी ठान्दैछन् । ठीक विपरीत राष्ट्र र जनतालाई प्रधान मानेर देशभर जागरणको आँधीहुरी सिर्जना गरी परिवर्तनको मोर्चामा पुराना दलहरूलाई नत्थी लगाएर ल्याउने र राष्ट्रियताको निम्ती बिषम परिस्थितिको बाबजुद जीवनमरणको दोसाँधमा उभिनेहरुलाई राष्ट्रघाती देख्दैछन् । जनताकै लागि भनी युद्धको प्रादुर्भाव गर्ने र आवश्यकताअनुसार त्यसलाई विसर्जन गरी जनभावनाको कदर गर्नेलाई एक थरी जनघाती भन्दैछन् । अर्थात कागले आफ्नै नाम काढ्दैछ भनेजस्तो भएको छ ।

आफूले नदिनाला बेच्दा र त्यसको प्रतिफल पाइसक्दाको बाबजुद पनि प्रचण्ड नेतृत्वको सरकारले कम्तिमा काठमाडौं उपत्यकामा भएपनि लोडसेडिङ अन्त्यको घोषणाले शोकमा डुबेको एमालेले फालेको विभिन्न तुरुप उसैको लागि प्रत्युत्पादक भएको छ ।

जनजीवनको सवालहरु उठान गर्दै त्यसलाई कार्यान्वयन तहमा पुगेका प्रधानमन्त्री प्रचण्डमाथि अहिले साइबर आक्रमण तीब्र गतिमा भइरहेको छ । युवा पुस्तामा लोकप्रिय फेसबुक र ट्वीटर जस्ता सामाजिक संजालको भरपुर दुरुपयोग गर्दै पुरानो सताको मसिहा एमालेले यसको नेतृत्व गरेको छ । उसलाई सताबाट बाहिरिनुको छटपटि जो छँदैछ । स्वतन्त्र पत्रकारिताको भेषमा होष्टेमा हैसे भन्दै ठूला भनिने मिडियाहरु माओवादीविरुद्ध हातमा हात मिलाइरहेका छन् । प्रचण्ड नेतृत्वको सरकारले गरेको कैयन जनहितकारी कामहरुको नजरअन्दाज गर्दै नकारात्मक प्रचार गर्नेको भण्डाफोर गर्न ढिलो भइसकेको छ । जर्मन तानाशाह हिटलरको प्रवक्ता गोयवल्स झंै माओवादीबिरुद्ध प्रचार गरेर जनताको भविष्य खोस्नेहरुविरुद्ध सबै प्रगतिशील समुदाय सचेत हुनुपर्ने भएको छ । सरकारको एकपछि अर्को लोककल्याणकारी निर्णय र त्यसप्रतिको तदारुकताले अत्तालिएका केही झुन्डहरुलाई आधुनिक प्रविधिको उपयोग गर्दै जवाफ दिनुपर्ने दायित्व सम्पुर्ण माओवादीको काँधमा आएको छ । लोकमानविरुद्ध संसदमा प्रस्ताव राख्ने माओवादीकै सांसद, बिदेश काम गर्न जाने नेपाली कामदारको पक्षमा निर्णय गर्ने माओवादीकै प्रधानमन्त्री हुन् भन्ने कुरा जनता माझ पुर्याउन सके मात्रै पनि माओवादीप्रति उभार फिनिक्स पंक्षीझै आउनेछ । आफूले नदिनाला बेच्दा र त्यसको प्रतिफल पाइसक्दाको बाबजुद पनि प्रचण्ड नेतृत्वको सरकारले कम्तिमा काठमाडौं उपत्यकामा भएपनि लोडसेडिङ अन्त्यको घोषणाले शोकमा डुबेको एमालेले फालेको विभिन्न तुरुप उसैको लागि प्रत्युत्पादक भएको छ । यहि शोकलाई शक्तिमा बदल्न आफ्नो मुखपत्र मार्फत अंगीकृत नागरिकता भएकोलाई सरकारले राष्ट्रपति लगायत संवैधानिक निकायमा नियुक्त गर्ने जस्तो गलत अफवाह फैलाएको एमालेले सम्बन्धित पक्षको खण्डनपछि गम खाएको छ । अब यस्ता गलत तत्व र पक्षविरुद्ध माओवादी सशक्त हुनुपर्छ । नेतृत्वको रक्षाबिना पार्टीको रक्षा नहुने भएकाले साइबर लगायत जताततै माओवादी साथीहरूले वैचारिक प्रत्याक्रमण गर्नुपर्छ । माओवादीको सुन्दर भविष्यमा जनतालाई गोलबन्द गर्नुपर्छ । (मैनाली अनेरास्ववियु क्रान्तिकारीका केन्द्रीय सदस्य हुन् ।)