माओवादी सदस्य हुनुको मेरो जिम्मेवारी

नेकपा माओवादी केन्द्रका अध्यक्ष पुष्पकमल दाहाल ‘प्रचण्ड’ प्रधानमन्त्री बनेकोमा बधाइ नदिउँ भनेर उद्घोष गर्ने एक जना म पनि हुँ, अहिलेलाई शुुभकामना मात्र दिउँ, जब सरकारको कार्यकाल समाप्त हुन्छ, तब मात्र सरकारले गरेका असल र खराब कामको मुल्यांकन गरेर बधाई दिउँला । अहिलेलाई सबै कार्यकर्ता रचनात्मक प्रतिपक्ष बनेर उभिनुपर्ने समय हो, हामी भौतिकवादी, क्रान्तिकारी र साँचिकै परिवर्तनकामी शक्ति हौं भनेर प्रमाणित गर्ने अन्तिम अवसर हो यो । सरकारलाई गलत काम गर्ने छुट छँदैछैन । साना तिना टुक्रे मसिना काम र निर्णय गरिहाल्दैमा पनि उत्सव मनाउने, बढाइचढाइ गर्ने समय पनि होइन यो । हामी न त एमाले कार्यकर्ता जस्तो भजनमण्डली हौं न कुनै पार्टीद्वारा संचालित एनजीओका कारिन्दा हौ । हामी भनेका निस्वार्थ देश र जनताको सेवामा लागेका दस्ताको एउटा सदस्य हौं, एउटा गौरवशाली इतिहास बोकेका सिपाही हौं । हामी मुक्ति र मृत्युको बाटोमा लामबद्ध राता मान्छे हौं । यही यात्रा तय गर्नको लागि हजारौको त्याग र बलिदानीले देखाएको बाटोबाट बिचलित नहुने कसम खाएका समरका यात्री हौं । हामीले हजारौं सहयोद्धा गुमायौ होला, लाखौ पटक मृत्युसँग पौठेजोरी खेल्यौं होला तर पनि हामी ज्यान हत्केलामा राखेर आत्मसमर्पण नगरी आजको दिनसम्मको यात्रा तय गर्ने देशभक्त हौं । [caption id=\"attachment_88454\" align=\"alignleft\" width=\"194\"] जनक बराल[/caption] आज देशमा जे उपलब्धी हासिल भएका छन्, थोरै नै सहि, जति उत्पीडित वर्गले अधिकार पाएको छ, देशमा जे जति परिवर्तन भएका छन्, ती सबै दस वर्षे जनयुद्ध र जनअन्दोलनको भरमा भएका हुन् र अन्ततः यो सबैको योजनाकार, संसार हल्लिने जनयुद्धको नेतृत्वकर्ता र आज देश जुन दिशामा अगाडि बढ्दै छ , त्यो सबै प्रचण्डको सफलता हो भन्ने कुरा सबैभन्दा पहिले पार्टी र कार्यकर्ता पंक्तिले बुझ्न जरुरी छ ।

ओली सरकारले ठूला सपना बाँडेर जनतामा ठूलै भ्रम सिर्जना गर्दै राष्ट्रवादी हुन सफल देखिएको छ भने प्रचण्डसँग बोल्नु भन्दा पनि गरेर देखाउनुको बिकल्प छैन ।

बिगतमा नेतृत्व तथा सम्पूर्ण पार्टी तथा कार्यकर्ताबाट पनि जान अन्जानमा धेरै गल्ती भएका छन् । सबैलाई जगजाहेर नै छ । युद्ध लड्न जस्तो सजिलो र छिटो शान्तिप्रकृयामा आइसकेपछि सामान्तहरु तथा संसदीय ब्यवस्थामा अभ्यस्त भइसकेका पुराना दलका अनेक चाल र तिकडमका बिरुद्ध लड्न सजिलो हँुदो रहेनछ । बिपक्षीका अनेक षड्यन्त्र र चाललाई छिचोल्दै अगाडि बढ््न निश्चय पनि सहज छैन, त्यो हामीलाई दुई वटा चुनावको अनुभवले सिकाइ सकेको छ । जनताका अपेक्षा धेरै छन्, शान्ति प्रकृयालाई टुङ्गोमा पुर्याउनेदेखि लिएर संविधान लागू गर्दै जनजीविकाका सवाललाई सम्बोधन गर्नुछ ।

यसपाली पनि केही उपलब्धीमुलक काम गर्न नसके हाम्रो पतन निश्चितप्रायः छ भने जनताका नजरमा अझै पनि एक पटक सच्चा कम्युनिष्ट भएको र नेपालको बिकास गर्ने शक्ति माओबादी मात्रै हो भन्ने प्रमाणित गर्ने अन्तिम अवसर पनि छ ।

देशमा दिगो शान्ति स्थापना गर्दै युद्धस्तरमा बिकास निर्माणलाई अगाडि बढाउनु छ, जनताका चाहना र समाएको माग यति धेरै छ कि जति गरे पनि कम नै हुन जान्छ । ओली सरकारले ठूला सपना बाँडेर जनतामा ठूलै भ्रम सिर्जना गर्दै राष्ट्रवादी हुन सफल देखिएको छ भने प्रचण्डसँग बोल्नु भन्दा पनि गरेर देखाउनुको बिकल्प छैन । समय कम छ, चुनौतिका पहाड हजार छन्, जनता र देशप्रतिको जिम्मेवारी एकातिर छ भने यसपाली पनि केही उपलब्धीमुलक काम गर्न नसके हाम्रो पतन निश्चितप्रायः छ भने जनताका नजरमा अझै पनि एक पटक सच्चा कम्युनिष्ट भएको र नेपालको बिकास गर्ने शक्ति माओबादी मात्रै हो भन्ने प्रमाणित गर्ने अन्तिम अवसर पनि छ । सम्पूर्ण पार्टी केन्द्रदेखि पार्टी सदस्यसम्म सबै फेरि एकपटक आफ्नै मनबाट शुुद्धिकरण हुन आवश्यक छ । सबैले आफ्नो ठाउँबाट आत्ममूल्याङ्कन र आत्माआलोचना गर्नु जरुरी छ किनकी कोही एक जनाको त्याग र बलिदानीले क्रान्ति आज यहाँसम्म आइपुगेको होइन । हजारौको बलिदानी कोहि कसैलाई लाभको पदमा पुर्याउँन, कसैलाई मन्त्री, प्रधानमन्त्री बनाउनका लागि पनि गरिएको होइन । अबको केही समय हामी सच्चा क्रान्तिकारी फेरि आफैप्रति निर्मम हुन आवश्यक छ । आफ्ना ब्यक्तिगत स्वार्थ कता पुग्लान्, म के बन्छु, मैले के पाउँछु भन्दा पनि सहिदले देखाएको बाटोमा हामी हिड्न सक्छौ कि सक्दैनौं, क्रान्तिका बाँकी कार्यभार हामी पूरा गर्न सक्छौ कि सक्दैनौं त्यतातिर फेरि एकपटक सबै होमिनु जरुरी छ ।