माओवादी एकताको सन्देश

टिप्पणी काठमाडौं । विभिन्न समूहमा विभाजित माओवादीहरु फेरि एक ठाउँमा उभिएका छन् । माओवादी विभाजनले गर्दा निराश बनेका माओवादी कार्यकर्ताहरुलाई केही हदसम्म भएपछि खुशीको सञ्चार भएको छ । माओवादी विभाजनले गर्दा प्राप्त सीमित उपलब्धीहरुसमेत गुम्ने खतरा पनि उत्तिकै बढिरहेकाबेला सबै माओवादीहरु एक ठाउँमा आउन नसके पनि ठूलो हिस्सा एकतामा आएको छ । सर्वहारा बर्गको मुक्तिको लागि भन्दै २०५२ सालमा नेपालमा सशस्त्र जनयुद्ध शुरु गरेको माओवादी आन्दोलन उसले लिएको सर्वहारा वर्गीय नीति र सिद्धान्तकै कारण छोटो समयमा नै निकै ठूलो उपलव्धी हासिल गर्न सफल भएको थियो । माओवादी विभाजनका कारण परिवर्तका विरोधीहरु अर्थात गणतन्त्र र संघीयताका विरोधीहरु कमजोर बन्दै गयो भने माओवदी दिन प्रतिदिन बलियो राजनीतिक शक्तिमा उदयमान भयो । अन्ततः माओवादी शसस्त्र आन्दोलनको जगमा ७ दलसँग भएको १२ बुँदे समझदारीका आधारमा भएको शान्तिपूृर्ण जनआन्दोलन मार्फत नेपालमा २४० बर्षदेखि शासन गरिरहेको सामन्ती राजतन्त्रको अन्त्य भएर गणतन्त्र नेपालको उदय भयो । जुन कुरा सुदृढ र अविभाज्य माओवादीबाट सम्भव पनि भयो । गणतन्त्रको महत्वपूर्ण एजेण्डासहित पहिलो संविधानसभाको चुनावमा होमिएको माओवादी उसका महत्वपूर्ण एजेण्डाका कारण जनताको विश्वास जित्न सफल देशकै कारण बैधानिक रुपमा पनि मुलुककै सबैभन्दा ठूलो पार्टी बन्न पुग्यो । जब देशमा शान्तिप्रक्रिया सँगै माओवादी पार्टी सरकामा गयो तव उसमा क्रान्तिकारी धार मत्थर हुदै गएको आम कार्यकर्ताले महशुस गर्न थाले । संसदीय अभ्यास र अनुभवको कमी साथै आफूले भनेजस्तो बहुमत प्रप्त गर्न नसकेको कारण माओवादी पार्टी पहिलो पार्टी भएता पनि जनताले अपेक्षा गरेअनुसारको काम गर्न सकेन । दिन प्रतिदिन पार्टी भित्रको अन्तरविरोध माओवादी विभिन्न टुटफुट गुट–उपगुटको शिकार बन्न पुग्यो । जसले क्रान्तिकारी जनता र कार्यकर्ता पंक्तिलाई निराश गराउने काम गर्यो भने माओवादी पार्टी आफैमा कमजोर बन्दै गयो । जसले गर्दै निकै ठुलो बलिदान र त्यागमा स्थापित गरेको गणतन्त्र, संघियता, धर्मनिरपेक्षता, समावेशी समानुपातिकता जस्ता एजेण्डाहरु नै धरापमा परेको छ । गणतन्त्रका लागि जनयद्ध लडेका इमान्दार कार्यकर्ताहरुमाथि मुद्दा लगाउने तर हिजोका परिवर्तन विरोधीहरु माओवादी नेताको टाउकाको मुल्य तोक्नेहरु भने हावी बन्ने स्थिति देखापरेपछि माओवादीहरु एक ठाउँमा उभिने स्थिति पैदा भयो । जसले परिवर्तनका विरोधीहरुलाई सशंकित बनाएको छ भने माओवादी विभाजनले निराश बनेका परिवर्तनका आकांक्षी आम जनसमुदाय, शहिद तथा वेपत्ता परिवार तथा घाइतेहरुमा पुनः एकपटक नयाँ रक्त सञ्चार गरेको छ । अहिले भएको एकतालाई मजबुत गर्दै माओवादी युद्धका सबै सिपाहीहरु एक ठाउँमा उभिन जरुरी छ । जसका लागि बन्दै गरेको माओवादी एकता केन्द्रले अहिले एकतामा नआएका माओवादी नेताहरु मोहन वैद्य ‘किरण’, नेत्रविक्रम चन्द ‘विप्लव’लाई पनि एक ठाउँमा ल्याएर जनताका सामु हिजो गरेका बाचाहरु पूरा गर्न जरुरी छ । माओवादी आन्दोलन कमजोर भएकै कारण जनयुद्धकालीन मुद्दाहरु ब्युँताएर माओवादी नेता–कार्यकर्ताहरुलाई जेल हाल्ने प्रयत्नहरु भइरहेका छन् । यसका लागि पनि माओवादीहरु एक ठाउँमा उभिन जरुरी छ । माओवादीले उठाएका गणतन्त्र, संघीयता, धर्मनिरपेक्षता, समावेशी तथा समानुपातिकजस्ता एजेण्डाहरुले माओवादीप्रतिको अकर्षण बढेपनि माओवादी विभाजनले गर्दा आफ्नै एजेण्डासमेत कमजोर बन्दै गएको अवस्था छ । यो अवस्थामा निराश बनेका माओवादीप्रति आस्था राख्ने जो कोहीलाई थोरै भए पनि राहत दिएको छ । तर आगामी दिनमा माओवादीले गरेका प्रतिवद्धताहरु भने पूरा गर्छन कि गर्दैनन् । त्यो भने हेर्न बाँकी नै छ ।