भक्तपुर । भक्तपुर क्षेत्र नम्बर २ यतिबेला केवल निर्वाचन क्षेत्र मात्र होइन, राजनीतिक बहसको केन्द्र बनेको छ । यहाँको चुनावी प्रतिस्पर्धा उम्मेदवारको व्यक्तिगत छवि, पार्टीको संगठन शक्ति, विकासको अपेक्षा र राष्ट्रिय राजनीतिसँगको सम्बन्धको आधारमा मूल्याङ्कन भइरहेको छ । यस्तै सन्दर्भमा किन रामप्रसाद सापकोटा ‘दीपशिखा’ नै उपयुक्त उम्मेदवार हुन् भन्ने प्रश्न व्यापक रूपमा उठिरहेको छ।
आन्दोलनबाट नेतृत्वसम्मको यात्रा
दीपशिखाको राजनीतिक यात्रा जनयुद्वबाट सुरु भएको हो । उनी केवल चुनावका बेला देखिने अनुहार होइनन्; लामो समयदेखि संगठन निर्माण, विचारधारात्मक बहस र जनस्तरसँगको निरन्तर सम्पर्कमा सक्रिय नेता हुन् । आन्दोलनको पृष्ठभूमिले उनलाई संघर्ष, संवाद र सहकार्य—तीनै पक्षमा सन्तुलित बनाएको छ।
भक्तपुर–२ जस्तो राजनीतिक चेतनाले भरिएको क्षेत्रमा केवल लोकप्रियता पर्याप्त हुँदैन; त्यहाँ विचार, संगठन र निरन्तर उपस्थितिको आवश्यकता हुन्छ । दीपशिखा यस दृष्टिले परिपक्व र अनुभवी मानिन्छन्।
केन्द्रसँग पहुँच, स्थानीयसँग सम्बन्ध
भक्तपुरको विकासका सवालमा स्थानीय सरोकार मात्र उठाएर पुग्दैन; त्यसलाई केन्द्रसम्म पुर्याउने क्षमता पनि चाहिन्छ । दीपशिखा राष्ट्रिय राजनीतिमा प्रभाव राख्ने नेताका रूपमा चिनिन्छन्। उनी नीति निर्माण तहसँग प्रत्यक्ष संवाद गर्न सक्ने हैसियत राख्छन्।
यसले भक्तपुर–२ का मतदातालाई एउटा विश्वास दिन्छ—आफ्नो क्षेत्रका मुद्दा राष्ट्रिय प्राथमिकतामा पर्न सक्छन् । सडक, खानेपानी, शिक्षा, स्वास्थ्य, सांस्कृतिक सम्पदा संरक्षण जस्ता विषयमा बजेट र योजना ल्याउन ‘केन्द्रसँगको पहुँच’ निर्णायक मानिन्छ।
सांस्कृतिक सन्तुलन र पहिचानको समझ
भक्तपुर सांस्कृतिक सम्पदाको शहर हो। यहाँ विकासका नाममा परम्परा र पहिचानमाथि असर पर्ने डर सधैं रहन्छ। दीपशिखाले विकास र संरक्षणबीच सन्तुलन आवश्यक रहेको धारणा बारम्बार राख्दै आएका छन्।
उनको सार्वजनिक अभिव्यक्तिमा ‘आर्थिक समृद्धि’ सँगै ‘संस्कृति जोगाउने’ प्रतिबद्धता पनि जोडिएको देखिन्छ। यसले परम्परागत समुदाय र नयाँ पुस्ताबीचको पुल निर्माण गर्न सक्ने सम्भावना देखाउँछ।
संगठनात्मक बलियो आधार
भक्तपुर–२ मा पार्टी संगठनको सुदृढता महत्वपूर्ण मानिन्छ। दीपशिखा संगठन निर्माणमा सक्रिय रहँदै आएका कारण तल्लो तहसम्म संरचना परिचालित गर्न सक्षम मानिन्छन्।
निर्वाचन केवल व्यक्तिको छवि मात्र होइन, कार्यकर्ताको परिचालन, मतदाता सम्पर्क र मतदान दिनको व्यवस्थापनसँग पनि जोडिएको हुन्छ। यस पक्षमा दीपशिखाको अनुभव बलियो पक्षका रूपमा प्रस्तुत गरिन्छ।
वैचारिक स्पष्टता
राजनीतिक प्रतिस्पर्धामा अस्पष्ट धारणा भएका उम्मेदवारप्रति मतदाता सशंकित हुन्छन्। दीपशिखाले सामाजिक न्याय, समावेशिता, संघीय लोकतान्त्रिक व्यवस्थाको सुदृढीकरण र आर्थिक रूपान्तरणका विषयमा स्पष्ट धारणा राख्दै आएका छन्।
भक्तपुर–२ का युवा मतदातामाझ रोजगारी, उद्यमशीलता र अवसर सिर्जनाको प्रश्न मुख्य छ। उनले स्थानीय उत्पादन प्रवर्द्धन, पर्यटन विकास र साना तथा मझौला उद्योग विस्तारलाई प्राथमिकतामा राख्ने संकेत दिएका छन्।
प्रतिस्पर्धात्मक सन्तुलन
भक्तपुर–२ मा प्रतिस्पर्धा सधैं कडा रहने गरेको छ। यहाँ मतदाताले व्यक्तिगत इमान्दारी, निरन्तरता र उपलब्धिको आधारमा निर्णय गर्ने प्रवृत्ति देखिन्छ। दीपशिखाको लामो राजनीतिक सक्रियता र विवादरहित छविले उनलाई ‘सन्तुलित विकल्प’को रूपमा प्रस्तुत गरेको छ।
चुनौती र अपेक्षा
यद्यपि दीपशिखामाथि चुनौती पनि कम छैन। मतदाताले केवल भाषण होइन, ठोस योजना र परिणाम खोजिरहेका छन्। विशेषगरी शहरी व्यवस्थापन, ट्राफिक समस्या, फोहोर व्यवस्थापन, शिक्षा गुणस्तर र युवालाई रोजगारी जस्ता विषयमा स्पष्ट कार्ययोजना आवश्यक छ।
यदि उनले यी मुद्दामा ठोस, समयबद्ध र मापनयोग्य योजना प्रस्तुत गर्न सके भने ‘किन दीपशिखा?’ भन्ने प्रश्नको उत्तर अझ बलियो हुनेछ।
भक्तपुर–२ को चुनाव केवल दलगत प्रतिस्पर्धा होइन, नेतृत्वको छनोट हो। रामप्रसाद सापकोटा ‘दीपशिखा’को पक्षमा प्रस्तुत गरिएका तर्कहरू अनुभव, संगठन, केन्द्रसँग पहुँच, सांस्कृतिक संवेदनशीलता र वैचारिक स्पष्टता मतदाताका लागि निर्णायक आधार बन्न सक्छन्।
अन्ततः फैसला भने मतदाताकै हातमा छ । तर अहिलेको बहस हेर्दा भक्तपुर–२ मा दीपशिखालाई ‘किन?’ भन्ने प्रश्नभन्दा पनि ‘अब कसरी?’ भन्ने अपेक्षा बढी सुनिन थालेको छ । कसरी विकासलाई गति दिने, कसरी पहिचान जोगाउने, र कसरी राजनीतिक स्थिरता सुनिश्चित गर्ने।
यही समीकरणबीच भक्तपुर–२ को निर्वाचन रोचक मोडमा पुगेको छ।
प्रतिकृया लेख्नुहोस्: