भूकम्पले भत्काएको दलित बस्तीमा अन्नको चरम अभाव

[caption id=\"attachment_49780\" align=\"aligncenter\" width=\"640\"] एक महिनाकी सुत्केरी २४ बर्षीया लक्ष्मी सुनार । जसले पेटभरी भात समेत खान पाएकी छैनन् ।[/caption] सिन्धुपाल्चोक । एक महिनाकी सुत्केरी २४ बर्षीया लक्ष्मी सुनारले पेटभरी भात पनि खान पाएकी छैनन् । उनको घरमा चामल त के अन्नको नाममा खडेरीबाट बचेको थोरै मकैका घोका मात्र छन् । उनका पति रामबहादुर सुत्केरी उतार्न भूकम्पले थिचेको आरन बनाउन खोज्दैछन् । सिन्धुपाल्चोकको सदरमुकाम चौताराबाट पारिपटी दुई घण्टामा पुगिने बतासे– ३ र ४ कामीडाँडाका ८१ घरपरिवार दलितलाई बिहानबेलुकाको छाक टार्न धौधौ परेको छ । भूकम्पले घर भत्किँदा पुरिएका उनीहरुका पुख्र्यौली पेशा आरनको काम पनि अहिले चालू छैन । घरेलु औजार बनाउन वारिपारिबाट आउने स्थानीय आरन आउन छाडेपछि उनीहरुले भग्नावषेश पन्छाएर उतारेको केही आरनमासमेत काम हुन सकेको छैन । ‘टारी खेतमा धान फलेन अनि आरन पनि चलेन,’ रामबहादुरले भने । घरमा अन्न अभाव भएपछि खानै नपाएर पत्नी लक्ष्मी सुत्केरी अवस्थाबाट उठ्न सकेकी छैनन् । भर्खर जन्मिएका नवशिशुमात्रै होइन बस्तीका सबै बालबच्चालाई जाडोको शितले बिरामी पारेको छ । उनीहरु खोकी र टाउको दुख्ने रोगबाट ग्रसित छन् । सबै घरमा गेडा नलागेको फोस्रो कोदोका बाला छन् । बस्ने ठाउँ नभएकोले त्यही कोदोका बालापनि यत्रतत्र छरिएको अवस्थामा छ । भूकम्पपछि दलित बस्तीमा कुहिएको एकएक बोरा चामलबाहेक अरु राहत केही नआएको ७६ बर्षीय बृद्ध जगतमान सुनार बताउँछन् । गाउँमा दर्जन बढी गर्भवती महिला र सुत्केरी छन् । ती सबैको अवस्था दयनीय रहेको उनले प्रष्ट्याए । गाउँमा अन्न अभाव भएपछि परिवारको मुख टाल्न युवाहरु कामको खोजीमा अन्यत्र गएका छन् । बस्तीमा रहेका महिला, बालबालिका र बृद्धबृद्धा पैसा कमाउन बाहिर गएका छोराछोरी आउने बाटो हेरेर बस्न विवश छन् । [caption id=\"attachment_49782\" align=\"aligncenter\" width=\"640\"]                                     बतासे– ३ र ४ स्थित कामीडाँडाको दलित बस्ती[/caption] वारिपारि सबै गाविसमा गैरसरकारी संस्था प्लान इन्टरनेशनलले आबास र खाद्यान्नको थोरै समस्या हल गरेपनि बतासेमा कुनै काम हुन सकेको छैन । जिल्ला प्रशासनबाट अनुमति लिएको प्लानले आफ्नै कार्यक्षेत्र बतासेमा भने आजसम्म कुनै काम नगरेको पीडितले बताए । अहिले प्लान इन्टरनेशनल आफ्नो जिम्मेवारीलाई बेवास्ता गर्दै गैरसरकारी संस्था सीडीइसीएफलाई काम थमाएर भागेको जिल्लास्थित राजनीतिक दलका प्रतिनिधिले बताएका छन् । आवासको लागि सरकारले दिएको १५ हजार पाएपनि सदरमुकाममा जस्तापाता अभाव हुँदा बनेपाबाट खरिद गर्नुपरेकोले टहरो छाउन पुगेन । आधि जस्तापाता र आधि त्रिपालले छाएको टहरोको छानामुनि बालबालिका र बृद्धबृद्धा सुरक्षित छैनन् । पुरानो जस्तापाताले टहरो बनाएर बसेका पीडित राजेन्द्र गजमेरले भने, ‘भूकम्पले सबै पुरिहाल्यो । ओढ्ने, ओछ्याउने र खाट नहुँदा बच्चाहरु मर्ने भए, अब के गर्ने ? ‘समय पर्दा दलित बस्तीको टारी खेतमा घरलौरी दुई मुरीसम्म धान फल्थ्यो गजमेरले भने, ‘यसपाली धानको गेडो छैन । मकै फलेन कोदो पनि फोस्रियो ।’ घरैमुनि विद्यालय भएपनि दलित बस्तीका बालबच्चा पढ्न जाँदैनन् । उनीहरु रोग र भोकबाट ग्रसित छन् । जिल्लामा काम गरिरहेका थुप्रै एनजिओ÷आइएनजिओ बतासे पुग्ने गरेका छन् । तर, उनीहरु यो बस्तीको बेहालबाट अनविज्ञ छन् । विश्व खाद्यले तीन महिनाअघि बाटो खन्न लगाएको पारिश्रमिक समन्वय गर्ने गैरसरकारी संस्था सेवक नेपालले आजसम्म नदिँदा पीडित झनै निरास भएका छन् । गाविसले बाँडेको नौ लाखको खाद्यान्न सहयोगले पनि दलित बस्तीलाई छुट्याएको पीडितले बताए ।