माओवादीबाट एमाले प्रवेश गरेका ४ अनैतिक नेता : सांसद नरहेपनि पनि मन्त्रिको सपथ !

काठमाडौं । राजनीतिमा नैतिकताको खडेरि परेको बेला जे पनि हुन्छ । मान्छेले जे पनि बोल्छन् र जे पनि गर्छन् ।

माओवादीबाट निर्वाचन जितेका र नजितेका पनि मन्त्री पाउनकै लागि ओलीको पछि लागे । तर उनीहरुले लाज पचाउन भने– हामी पदका लागि हैन, विचारका लागि ओली बनेका हौं । हामीलाई पद हैन जनता प्यारो छ । यही जनता र विचार प्यारो भएर होला, कानुनतः संसद र मन्त्री पद खोसिएको २४ घण्टा नबित्दै उनीहरु संविधानले बाध्यात्मक अवस्थामा गर्न मिल्ने प्रावधान टेकेर फेरि मन्त्रीको शपथ खान पुगेका छन् ।

मन्त्री बन्नका लागि सांसद नै हुनुपर्दैन । तर यो स्वभाविक र प्राकृतिक अवस्थामा हुँदैन । प्राकृतिक र स्वभाविक अवस्थामा संसदमा बहुमत प्राप्त दलका सांसदहरु नै मन्त्री बन्छन् र बनाइन्छन् पनि । कार्यपालिकामा जनताबाट नजितेका व्यक्तिहरु विशेष बाध्यात्मक परिस्थितिमा संसद बन्ने गर्दछन् । जस्तो कि उनीहरु त्यहाँ जानैपर्ने अवस्था, विषय विशेषज्ञताका आधारमा गैर संसदलाई समेत मन्त्री दिनैपर्ने अवस्था र अन्य कतिपय जटिलताको बेला मात्रै ।

तर यहाँ प्रचण्डसँग रिस साँध्न, इगो साध्नका लागि प्रचण्डको साथ छोडेकाहरुले फेरि मन्त्री पाएका छन् । जबकि सोही योग्यता, क्षमता र बरियता भएका दर्जनौं संसदहरु नेकपा एमालेभित्र छन् ।

ओली नेतृत्वको नेकपा एमालेभित्र अन्य कैयन् व्यक्तिहरु छन, जसलाई उर्जा, उद्योग, खानेपानी, खेलकुद, कृषिलगायतको ज्ञान छ । उनीहरुले अहिले फेरि दोहो¥याएकाहरु भन्दा राम्रोसँग मन्त्रालय चलाउन सक्छन् ।

तर ‘पदका भोका नभएकाहरु’ फेरि मन्त्री बनेका छन् । अचम्म त के छ भने अहिले पनि उनीहरुले आफू पदको भोको नभएको तर्क दिइरहेका छन् । यदि उनीहरु पदका भोका नभएको भए कानुनतः रिक्त भएको पदको अवस्था स्वीकारेर अरु कसैलाई मन्त्री बनाउनुपर्यो भनेर भन्न सक्दैनथे । भैगो, अब कानुनतः नै हटियो, अब संसद नै नभएको अवस्थामा के मन्त्री बन्नु भनेर भन्न सक्दैनथे ।

तर उनीहरुले त्यसो भनेनन्, किनभने उनीहरु पदकै लागि माओवादी केन्द्र छोडेर एमालेमा गएका थिए । त्यो अवस्थामा नैतिकता ताकमा राख्नु कुनै ठूलो कुरा थिएन ।