Khabar Dabali Logo
  June 5, Fri

केहिको चाहनाले नेकपा फुट्दैन्, फुटतर्फ लैजान सम्भव पनि छैन्

केहिको चाहना अनि इच्छाले पार्टी टुटफुट र विभाजनतर्फ जान्छ कि भन्ने आशंका सहि हुन सक्दैन् । त्यतातिर जान सम्भव पनि छैन् । नेकपासँग धेरैको आशा भरोसा जोडिएको छ । बरु सचिवालयका साथीहरुको भूमिकालाई स्वीकार गर्दै गर्दा उहाँहरुको काम गर्ने शैलीप्रति प्रश्न उठेको छ । उहाँहरुको भूमिकाको प्रभावकारीतामा अपुगता रहेको हो कि भन्ने लागेको छ ।

पार्टीभित्र मतभेद, विवाद र बहस हुनु स्वभाविक हो । त्यहि नै पार्टीको जीवन पनि हो । त्यसैलाई हामीले द्वन्द्ववाद भन्छौं । विपरितका बीचमा बहस, छलफल र अन्तरक्रिया हुन्छ । र त्यहि बहस, छलफल र अन्तरक्रियाको बीचबाट पार्टीलाई एकपछि अर्को नयाँ एजेण्डामा रुपान्तरण गरेर अगाडि बढाउन सकिन्छ । यसरी नै संसारका राजनीतिक पार्टीहरु अनि कम्युनिष्ट पार्टीहरु चल्ने गरेका छन् ।

दलबदलसम्बन्धी र प्रतिपक्षलाई तर्साउने गरि जुन ढंगबाट अध्यादेश ल्याइयो यो निकै बेठिक थियो । फिर्ता हुने कुराले केहि सकारात्मक सन्देश गयो तर पनि त्यसरी कदम चाल्नुपर्ने स्थिति देखिनु अन्त्यन्तै गम्भिर छ ।

काठमाडौं । सत्तारुढ नेपाल कम्युनिष्ट पार्टी (नेकपा)भित्र एकता प्रक्रिया पुरा नहुँदै आन्तरिक द्वन्द्व चुलिएको छ । पछिल्लो समय त पार्टी नै फुट र विभाजन तर्फ जाँदै होइन् भन्ने पनि प्रश्नहरु उब्जीएका छन् । प्रधानमन्त्री एंव पार्टी अध्यक्ष केपि शर्मा ओलीले चालेका पछिल्ला कदमले निकै आशंकाहरु पनि जन्माएका छन् ।

खबर डबलीका सन्देश अर्यालले पार्टी एकता प्रक्रिया नटुंगीँदै नेकपाभित्र देखिएको द्वन्द्वको बारेमा नेकपाका नेता तथा स्थायी समिति सदस्य देवेन्द्र पौडेल ‘सुनिल’सँग कुराकानी गरेका छन् । नेकपाभित्र देखिएको पछिल्लो द्वन्द्व र त्यसले सिर्जना गरेको परिस्थितिले नेकपाको भविष्यबारे देखाएको सम्भावनाबारे पौडेलसँग कुराकानी गरिएको छ । नेकपाका प्रभावशाली नेता पौडेलसँग नेकपाबारे गरिएको कुराकानीको सम्पादित अंश :

नेकपा एकताको दुई वर्ष कसरी समिक्षा गर्नुहुन्छ ? एकताबाट कत्तिको सन्तुष्ट हुनुहुन्छ ?

नेकपा एकता नेपालको इतिहासमा, श्रमिक तथा उत्पीडित वर्गको लागि खुसी, उत्साह र उल्लासको दिन बनेको थियो । सम्पूर्णं श्रमिक वर्ग तथा उत्पीडित समुदायको पक्षमा नेपाल अगाडि बढ्ने नयाँ अध्यायको सुरुवातीको रुपमा त्यो दिनलाई हामीले लिएका थियौं र लिन्छौं पनि । जुन उत्हासका साथ हामीले पार्टी एकताको घोषणा गरेका थियौं त्यो अनुसार एकतापश्चातका समयमा उत्साह देखिएको छैन् । पार्टी एकिकरणका कामहरु गर्न निकै ढिलो, मुस्किलले कतिपय कुराहरु टुंगिएका, सरकारका कामहरु पनि जनअपेक्षाअनुसार हुन नसकेका त्यसको साथसाथै कतिपय आपसी अन्तरविरोध र मतभेदहरु पनि यो वा त्यो रुपमा प्रकट हुँदै गएको परिस्थिति देखिएको छ । एकताको उत्साहलाई कहिँ न कहिँ आजका दिनबाट समिक्षा गर्दा अलिकति सम्बोधन हुन नसकेको व्यक्तिगत रुपमा मलाई महसुस हुन्छ ।

एकता प्रक्रिया नसकिँदै यो बीचमा पार्टी विभाजनतर्फ वा विग्रह तर्फ त जाँदै होइन् भन्ने पनि आशंका देखिए । पार्टीभित्रको अन्तरद्वन्द्वले त्यस्तो देखिएको हो कि, वास्तविकता नै त्यहि हो ?

विलकुलै यो पार्टी विभाजन हुँदैन् । त्यस्तो परिस्थिति आउन पनि दिइने छैन् । पार्टीका नेता, कार्यकर्ता, समर्थक, शुभचिन्तकले विभाजनतर्फ खबरदारी गर्नेछन् त्यसको पक्षमा मत जाहेर गर्ने छैनन् । मलाई व्यक्तिगत रुपमा पनि कुनै पनि मुल्यमा पार्टी टुटफुट वा विभाजन तर्फ लैजान पाईंदैन् भन्ने लाग्छ । म त्यो विषयमा दृढतापूर्वक खबरदारी गर्न चाहन्छु ।

पार्टीभित्र मतभेद, विवाद र बहस हुनु स्वभाविक हो । त्यहि नै पार्टीको जीवन पनि हो । त्यसैलाई हामीले द्वन्द्ववाद भन्छौं । विपरितका बीचमा बहस, छलफल र अन्तरक्रिया हुन्छ । र त्यहि बहस, छलफल र अन्तरक्रियाको बीचबाट पार्टीलाई एकपछि अर्को नयाँ एजेण्डामा रुपान्तरण गरेर अगाडि बढाउन सकिन्छ । यसरी नै संसारका राजनीतिक पार्टीहरु अनि कम्युनिष्ट पार्टीहरु चल्ने गरेका छन् । बरु त्यसको व्यवस्थापन सहि ढंगले हुन नसकेको, विपरितहरुले आफ्नो मतहरु राख्न नपाएको, कमिटीभन्दा बाहिर आफ्नो असन्तुष्टी प्रकट गरेको, कमिटीमा एकको अस्तित्व र भूमिकालाई अर्कोले कहिँ न कहिँ इन्कार गरेको, अस्वीकार गरेको अवस्थाले गर्दा त्यस्तो समस्या देखिएका हुन् कि भन्ने लाग्छ ।

पार्टीभित्र एउटाले अर्कोलाई त्यति धेरै स्वीकारेको देखिएन् । सरकार सञ्चालन तथा पार्टी सञ्चालनमा एक पक्षीय निर्णयहरु लागु गर्ने गरेको देखिएको छ । यसले अन्ततः पार्टीलाई कता लैजान्छ ? यसलाई कसरी हेर्नुहुन्छ ?

केहिको चाहना अनि इच्छाले पार्टी टुटफुट र विभाजनतर्फ जान्छ कि भन्ने आशंका सहि हुन सक्दैन् । त्यतातिर जान सम्भव पनि छैन् । नेकपासँग धेरैको आशा भरोसा जोडिएको छ । बरु सचिवालयका साथीहरुको भूमिकालाई स्वीकार गर्दै गर्दा उहाँहरुको काम गर्ने शैली प्रश्न उठेको छ । उहाँहरुको भूमिकाको प्रभावकारीतामा अपुगता रहेको हो कि भन्ने लागेको छ ।

जनताले दिएको जिम्मेवारी खासगरि देश बदल्ने, देशको आर्थिक विकास र समृद्धिको नेतृत्व गर्ने, संस्था र संस्कृतिको प्रत्याभूति दिलाउने, भ्रष्टाचारलाई खासगरि शुन्य सहनशीलतामा पुर्याउने घोषणा अनुरुप सुशासनको प्रत्याभूति दिलाउने, कतिपय अन्तराष्ट्रिय सम्बन्धहरुलाई व्यवस्थित रुपमा सुद्धढ गर्नेलगायतका कतिपय कुराहरुमा अलि अपुगता भएको हामीलाई महसुस हुन्छ । यी विषयहरुमा पुनः एकपटक बहस छलफल, अन्तरक्रिया गरेर पार्टीलाई सच्चाएर लैजाने बाहेक अर्को विकल्प छैन् । मलाई लाग्छ, अपुगताका बीच पनि पार्टी यहि दिशातिर जान्छ, जानुपर्छ र लैजानुपर्छ । एकपक्षीय ढंगले चल्ने सोंच बनाउँदा अन्ततः कसैलाई पनि फाइदा पुग्ने स्थिति हुँदैन् ।

पार्टीभित्र अन्तरद्वन्द्व चल्दै गर्दा, तपाईंहरुले स्थायी समिति बैठकको माग निरन्तर गरेको देखियो । बैठकको मिति पनि पटक–पटक तोकिने काम भयो । अनि अन्तिम समयमा बैठक स्थगित हुने अवस्था पनि बन्यो । अहिले मुद्दा अगाडि आउने सन्दर्भमा भारतीय सीमा अतिक्रमण, सरकारको नीति तथा कार्यक्रम र कोरोना महामारी परेको छ । स्थायी समिति बैठकको कुरा त अन्ततः छाँयामै पर्ने स्थिति देखियो । के कुरा मिलेर स्थायी समिति बैठक स्थगित भएको हो ?

कुरा मिलेर होइन्, यो बैठकको आवश्यकता थियो र छ । किनभने हामीले विधानमै स्थायी समितिको बैठक ३/३ महिनामा बोलाउने भनेका छौं । त्यसको साथसाथै सरकारको नीति तथा कार्यक्रम, बजेटजस्ता महत्वपूर्णं कुरामा पार्टीमा छलफल गरेर, पार्टीका साथीहरुको सुझाव लिएर गर्नुपर्छ भनेका छौं । पार्टीका भावना समेटिनको निम्ति, जनताबाट उठेका प्रश्नहरु, आशंकाहरु र आवश्यकताहरु के–के हुन् भन्ने कुरा पार्टीले निर्णय गरेर अगाडि बढ्नको निम्ति सरकारलाई निर्णय गर्न सजिलो होस् भनि हामीले स्थायी समिति बैठकको माग गरेका थियौं । विभिन्न परिस्थितिलाई देखाएर स्थायी समिति बैठक सारिएको छ ।

यस्तोमा कमिटीबाट बैठकहरुबाट पार्टीलाई अन्यत्र धकेलेर पार्टीले गति लिन सक्ने अवस्था रहँदैन् । कमिटीका बैठक बोलाएर, सहभागि भएर, साथीहरुको कुरा सुनेर र साथीहरुले उठाएका कुराहरुप्रति केन्द्रित भएर मात्रै पार्टीलाई व्यवस्थित र सुद्धढ बनाउन सकिन्छ । त्यता तिर सोंच्नको निम्ति पनि दुवै अध्यक्षलाई व्यक्तिगत रुपमा आग्रह पनि गर्न चाहन्छु ।

पछिल्लो बैठक बोलाईँदै गर्दा प्रधानमन्त्रीले सर्त राखेको सुनियो । उहाँले पार्टी आन्तरिक विवादबारे कुरा नराख्ने सर्तमा बैठक बोलाउन सहमती जनाउनु भएको भन्ने बाहिर आयो । तथापि बैठक स्थगित पनि हुन पुग्यो । यो बीचको घटनामा वास्वतमै के थियो ?

व्यक्तिगत रुपमा आरोप प्रत्यारोप तिर नजाऔं । पार्टीका दुवै जना अध्यक्ष केपि शर्मा ओेली र पुष्पकमल दाहाल ‘प्रचण्ड’लाई पार्टीको विशिष्टकृत अवस्थामा नेतृत्व गर्न पार्टीले नै जिम्मा दिएको हो । उहाँहरुको सक्रियता र अबका दिनको आवश्यकतालाई सम्बोधन गर्ने इच्छाशक्तिका कारणले पनि पार्टी एकता भएको हो । तर उहाँहरु दुवै जनालाई कमिटीको अनुगमन, कमिटी प्रणालीमा आवद्ध हुने कुरा विधानले बाँध्दछ । विधान, कमिटी प्रणाली, हामीले बनाएको नियमावलीभन्दा बाहिर एक्लै तरिकाले चल्ने तथा मनोगत निर्णयहरु गर्ने कुराको अनुमति हामीले कहिँ कतै दिएका छैनौं ।

अब कमरेड केपि ओली जिको हकमा पनि त्यहि हो भने कमरेड प्रचण्डको जिको हकमा पनि त्यहि कुरा हो । कहिले काँही चिसो तातो भयो भने सहजीकरण गर्ने काम त पार्टीका साथीहरुबाट हुन्छ । सचिवालयका साथीहरु, स्थायी समितिका साथीहरु, केन्द्रिय समितिका साथीहरु नै उहाँहरुलाई सहजीकरण गर्न एकिकृत हुन र झन् अगाडि बढ्नको निम्ति शक्ति र तागत दिने स्रोतहरु हुन् । त्योभन्दा बाहिरबाट हामी चल्न खोज्यौं या त्यसप्रति हामी आशंकित हुने स्थिति पैदा भयो भने त्यो मनोगत बाटो दुर्घटनाको बाटो, अपरिपक्क बाटो, आत्मकेन्द्रित बाटो बाहेक अरु केहि हुँदैन् ।

एजेण्डामा प्रवेश नै गर्न नचाहेर हो वा अन्य कारणले हो त्यो उहाँहरुले जान्ने कुरा हो । तथापि अहिले पनि हाम्रो भनाई देश र पार्टीका महत्वपूर्णं विषयमा पार्टी कमिटीमा छलफल गरेर पार्टी कमिटीको स्वामित्व लिएर, अपनत्व लिएर काम गर्दा खेरि नै हामीले लागु गर्ने अन्तराष्ट्रिय कम्युनिष्ट आन्दोलनको संगठनात्मक पद्धतिको मेल खान्छ । हामीले बनाएको विधान र नियमावलीसँग त्यसको तादाम्यता मिल्छ ।

बैठक त अनिश्चित बन्दै गएको देखिन्छ । यस्तोमा बैठक नै नबोलाउने स्थिति भयो भने यहाँहरुको भूमिका के हुन्छ ?

हामीले त्यस्तो कल्पना गर्दैनौं । त्यस्तो कल्पनामा हामीले तर्क गर्न सक्दैनौं । किनभने समुहको केन्द्रिकृत अभिव्यक्तिको रुपमा कम्युनिष्ट पार्टी चल्छ । संसारभरका कम्यूनिष्ट पार्टी र अरु पार्टीहरु पनि पार्टी प्रणालीमा, दलीय प्रणालीमा त्यहि व्यवस्था अनुरुप पार्टीहरु अगाडि बढेका छन् । कम्युनिष्ट पार्टी त झन् सामुहिकताको केन्द्रिकृत अभिव्यक्तिको सिद्वान्त अनुरुप चल्ने भएको हुनाले जनवादी केन्द्रियताको सिद्वान्तलाई परिपालना गर्ने संरचनागत व्यवस्था भएको कारण बैठक नबोलाई पार्टी चलाउने भन्ने कुरा कल्पना पनि गर्न सकिन्न ।

पार्टी एकता गर्दै गर्दा अलि बढि तात्कालिक आवश्यकतालाई ध्यान दिइएको, वैचारिक विषयलाई अलि ध्यान नदिइएको देखिन्छ । कम्युनिष्ट पार्टी, राजनीतिमा अलि बढि वैचारिक विषय प्राथमिकतामा पर्छ । त्यसैको कारण अहिलेका समस्या सिर्जित भएका त होइनन् ? के मान्नुहुन्छ ?

विचारमा समस्या भएजस्तो त मलाई लाग्दैन् । दुवै पार्टीका पृष्ठभूमि, विचार र सिद्वान्तलाई हामीले महाधिवेशनमा लैजाने गरि पोष्टपनमा राखेका छौं । दुवैले विचार छोडेको वा त्यागेको भनेका छैनौं । दुवै पार्टीले बोकेका सिद्धान्त पनि यहि कालखण्डमा राम्रो काम गरेका सिद्धान्तहरु हुन् । आजको पार्टीलाई अगाडि बढाउनका निम्ति जनताको जनवाद हुँदै समाजवाद उन्मुख राज्यप्रणालीमा देशलाई लिएर जाने भन्नेमा हाम्रो आम पार्टीमा सहमत छ । यो विषयमा बरु पार्टीको दस्तावेज वरिपरि छलफल भएर कतिपय साथीहरुले आफ्ना विचारहरु राख्नुभएको छ ।

तर प्रश्न पद, असुरक्षा, शक्तिकेन्द्र, आफ्नो पोजिसनको निम्ति अनावश्यक दौडधुप यो बीचमा त्यतातिर अनावश्यक केन्द्रित हुँदा आशंकाहरु पैदा भएको भन्ने मैंले बुझेको छु । त्यसकारणले आफ्नो पद, गुट, समुहको पोजिसन के हुन्छ भन्ने कुराबाट हिसाब किताब गरियो भने पार्टी पार्टीको रुपमा अगाडि बढ्न सक्दैन् । पार्टीले वर्ग, दृष्टिकोण, देश, जनता र जनताका आवश्यकतालाई केन्द्रविन्दुमा राखेर कम्युनिष्ट पार्टीले कार्यक्रम बनाउनु पथ्र्यो । त्यसो नहुँदा कता–कता केहि आशंकाहरु पैदा भएका हुन् कि भन्ने लाग्छ ।

पछिल्लो समय नेकपाप्रति धेरैको टिप्पणी नेकपा पार्टीभन्दा गुटहरुको समुह भन्ने छ । त्यहाँभित्र स्वस्थ खालको वैचारिक बहस छलफलभन्दा पद, प्रतिष्ठाको निम्ति चर्को रस्साकस्सी हुने भनिन्छ । किन नेकपा पार्टी बन्ने दिशातिर जान सकेन ?

यो पार्टी त पार्टीकै रुपमा गठन भएको छ । माथिदेखि वडासम्मका संरचनाहरु पनि टुंगीएका छन् । सबै तिरका संरचनाहरु करिब–करिब टुंगीसकेको हुनाले पार्टीकै अवस्थामा छ । तर भनिएजस्तो गुटहरु सलबलाएको, गुटभित्रका स्वार्थसमुह पनि कुनै खास उद्देश्यको निम्ति, पद प्राप्तीको निम्ति, आफ्नो व्यक्तिगत स्वार्थ सिद्धिका निम्ति कसको फेरो समात्ने तिर बढि नै दौडधुप भएको देखिन्छ । अहिलेको अवस्था गुटका स्वार्थहरु टकराएर सक्रिय भएको अर्थमा मैंले बुझेको छु । यो अवस्थाको अन्त्य नभएसम्म पार्टीले एउटा पार्टीको समग्र दृष्टिकोण सहित विचारको नेतृत्व गर्ने, राष्ट्रको नेतृत्व गर्ने, जनताको नेतृत्व गर्ने हैसियतमा उठ्न सक्दैन् । यसमा निकै गम्भिर खालको छलफल आवश्यक छ ।

प्रधानमन्त्री केपि शर्मा ओलीले चालेको पछिल्लो कदम निकै विवादास्पद देखियो । पार्टीभित्र निकै विरोध पनि भयो । तर त्यसबारे अझैसम्म पनि समिक्षा हुन सकेको छैन् । अहिले अन्य परिघटनाले छाँयामा पार्न खोजिएजस्तो पनि देखिएको छ । तपाईंहरुले निकै आक्रामक रुपले विरोध गरेको त्यो घटना वास्तवमै के थियो ?

त्यो एक हिसाबले नआउनु पर्ने एउटा पटाक्षेपको रुपमा त्यो घटनालाई मैंले बुझेको छु । नेपाली जनता कोभिड–१९ को महामारीविरुद्व संघर्ष गरिरहेको बेला, राज्यले नै लकडाउन घोषणा गरेको सन्दर्भमा दल अदलबदलसम्बन्धी कुरा र प्रतिपक्षलाई पनि तर्साउने शैलीमा अध्यादेश ल्याउने कुरा गलत छ । न त्यो समय सन्दर्भ मिल्थो, न कसैले आवश्यकता महसुस गरिएको थियो न त कसैले त्यसको माग गरेको थियो । त्यसकारणले त्यस घटनालाई बेमौसममा गलत ढंगले घटाइएको एउटा घटना भनि सम्झदा राम्रो हुन्छ ।

हामी केहि साथीहरुले यो गम्भिर गलत हुँदैछ भनेर फिर्ता लिन पनि अनुरोध गरेका थियौं । त्यसबारे गरिएको तर्क सुन्दा अरु केहि पार्टीका सांसदहरुले सरकारलाई बलियो बनाउन सहयोग गर्दै थिए भन्ने सुनियो । सरकार आफैं बलियो हुँदा यो विकल्प किन खोजियो, प्रश्न गम्भिर देखियो । बरु अहिलेको आवश्यकता भनेको बलियो सरकारको कार्यसम्पादन कसरी जनअपेक्षाअनुसार गर्ने भन्ने हो । त्यसकारण यो दलबदलसम्बन्धी र प्रतिपक्षलाई तर्साउने गरि जुन ढंगबाट अध्यादेश ल्याइयो यो निकै बेठिक थियो । फिर्ता हुने कुराले केहि सकारात्मक सन्देश गयो तर पनि त्यसरी कदम चाल्नुपर्ने स्थिति देखिनु अन्त्यन्तै गम्भिर छ ।

पार्टीको एकता प्रक्रिया पुरा भएको छैन् तर पृष्ठभूमिमा अलि शंस्काष्पद खालका भूमिका देखिएका छन् । तपाईं एउटा भूमिकामा रहँदै गर्दा, अबको नेकपा कता जाँदै छ जस्तो लाग्छ ?

निकट भविष्यमै पार्टी पंक्तिलाई चुस्त, दुरुस्त र व्यवस्थित बनाउन महाधिवेशनमा जानुपर्छ । महाधिवेशनमा जाँदै गर्दा, वैचारिक बहस, त्यसका संस्था र संस्कृतिका कुराहरु, संगठनात्मक प्रणालीका कुराहरु, जनताका आवश्यकता र सरकारको कामको समिक्षाबारे गहिरो गरि बहस गर्न सकिन्छ । पुरै वर्गीय पक्षधरता हुन नसके पनि न्यूनतम आधारभूत जनताको काम गर्न सक्ने गरि जनपक्षीय पार्टीको रुपमा यसलाई बदल्नुपर्छ । सरकारबाट त्यसको अभिव्यक्ति हुने गरि सरकार र पार्टीको सम्बन्धलाई सुमधुर बनाउने दिशामा लिएर जान सक्नुपर्छ ।

अहिले नीति तथा कार्यक्रम र बजेट आउँदैछ । सरकारको आयु करिब साढे दुई वर्ष बाँकी छ । पार्टी र सरकारको कामको मापन हुने भनेको बजेट नीति कार्यक्रम र जनताका आवश्यकताहरुको सम्बोधन भएको छ कि छैन् भनेर मापन गर्ने हो, त्यतातिर लक्षित भएको छ कि छैन् भनेर आपसी अन्तरविरोधलाई थाँती राखेर, जनताका आवश्यकताहरुमा केन्द्रित हुन पार्टीको भूमिका केन्द्रित हुनुपर्छ । धेरै गर्न नसकेपनि संस्कार, संस्कृति र सुशासनको क्षेत्रमा देखिने गरि काम हुनुपर्छ । कम्युनिष्ट सरकार भनेको कमसेकम इमान्दार छ, नैतिक छ भन्ने कुराको बोध गराउन सक्नु नै आजको आवश्यकता हो । त्यो दिशातिर पार्टीलाई लैजानुपर्छ । हामी त्यो ढंगबाट हामी पहल गर्छौं ।

अन्त्यमा, नेकपाको भविष्य के देख्नुहुन्छ ? नेकपाका शुभचिन्तकलाई के भन्नुहुन्छ ?

नेपालको इतिहासमा दुईवटा घटनालाई अलि महत्वका साथ हेरेको छु । एउटा कम्युनिष्ट पार्टीको स्थापना भएको दिन र दुई वटा पार्टीको एकताको दिन । यसले जनतामा निकै उत्साह पनि दिएको छ । अबको २०÷२५ वर्षको कम्युनिष्ट पार्टीको नेतृत्वको सरकार चलाएर जनताको आधारभूत आवश्यक सम्बोधन गर्दै संसारकै नमूना देश बनाउँदै छ भन्ने हाम्रो दिमागमा पार्टी एकतापछि थुप्रै विचारहरु तरंगित भएका थिए ।

यी दुईवटा घटनालाई राम्रोसँग समिक्षा गर्दै व्यक्ति विशेषलाई दोष नलगाई यो आन्दोलनमा सहिद हुने, जेल नेल काट्ने अग्रजहरु, समर्पित व्यक्ति र व्यक्तित्वलाई सम्झेर यो पार्टीलाई त्यो दिशा तिर लैजानु पर्छ । अझै पनि पार्टीका इमान्दार नेता कार्यकर्ताले खबरदारी गर्ने, पहल लिने काम गर्नुपर्छ । निष्क्रिय नहुने, पलायन नहुने र पार्टीलाई सच्याउन निरन्तर भूमिका निर्वाह गर्ने गरि अगाडि बढ्यौं भने यो पार्टीलाई सहि दिशातिर लैजान सम्भव छ । पार्टीको भविष्य उज्जल छ ।

जेठ ५ गते, २०७७ - १४:४३ मा प्रकाशित

यो नेपाली भाषाको अनलाइन समाचार संस्था हो । हामी तपाईहरुमा देशविदेशका समाचार र विचार पस्कने गर्छौ । तपाईको आलोचनात्मक सुझाव हाम्रा लागी सधै ग्रह्य छ । हामीलाई पछ्याउनुभएकोमा धन्यवाद । हामीबाट थप पढ्न तल क्लिक गर्नुहोस् ।

नेपाल कसरी अपमानित हुँदै आयो ?

नेपाल कसरी अपमानित हुँदै आयो ?

नेपाल एकपछि अर्का घटनाबाट अपमानित हुँदै आएको छ । यो अपमान सत्तामा रहने शासकले आफ्नो सत्ता जोगाउन गरेका...   
पाकिस्तानमा ९८ जना सवार जहाज दुर्घटना

पाकिस्तानमा ९८ जना सवार जहाज दुर्घटना

काठमाडौं । पाकिस्तानको कराँची विमानस्थलनजिकै पाकिस्तान इन्टरनेशनल एइरलाइन्स (पीआईए)को यात्रुवाहक...   

थप २० जनामा कोरोना संक्रमण पुष्टि, संक्रमितको संख्या ५०७ पुग्यो

काठमाडौं । नेपालमा थप २० जनामा कोरोना भाइरस (कोभिड–१९)को संक्रमण पुष्टि भएको छ । शुक्रबार स्वास्थ्य...   

थप ९ जनामा कोरोना संक्रमण पुष्टि, संक्रमितको संख्या ४५३ पुग्यो

काठमाडौं । झापामा ८ सहित थप ९ जनामा कोरोना भाइरस (कोभिड-१९) संक्रमण पुष्टि भएको छ । स्वास्थ्य तथा जनसंख्या...   

कोरोना संक्रमितको संख्या डरलाग्दो बढेकाे भन्दै विश्व स्वास्थ्य संगठनले जनायाे चिन्ता

काठमाडाैं । विश्व स्वास्थ्य संगठनले कोरोनाभाइरसबाट संक्रमितको संख्या एकै दिन ठूलो संख्यामा भेटिएको...   

कर्णाली प्रदेशसभाको बैठक तयारी, मुख्यमन्त्रीसहित १६४ को स्वाब सङ्कलन गरियाे

काठमाडाैं । कर्णाली प्रदेशका मुख्यमन्त्री महेन्द्रबहादुर शाही, मन्त्रीहरु तथा प्रदेशसभा सदस्यसहित...   
उपत्यकाका सबै नाका शिल गर्न गृहमन्त्रालयको परिपत्र, काठमाडौं छिर्न कोरोना परिक्षण रिपोर्ट हुनुपर्ने

उपत्यकाका सबै नाका शिल गर्न गृहमन्त्रालयको परिपत्र, काठमाडौं छिर्न कोरोना परिक्षण रिपोर्ट हुनुपर्ने

काठमाडौं । गृह मन्त्रालयले काठमाडौं उपत्यकामा बढ्दो कोरोनाको जोखिमलाई मध्यनजर गर्दै उपत्यकाका सबै...   
चिनियाँ वैज्ञानिकको दाबी : भेटियो कोरोनाको औषधी, अब उपचार गर्न भ्याक्सिन नचाहिने

चिनियाँ वैज्ञानिकको दाबी : भेटियो कोरोनाको औषधी, अब उपचार गर्न भ्याक्सिन नचाहिने

काठमाडौं । कोरोना महामारीको प्रकोपका बीच चीनबाट एक सुखद खबर बाहिरिएको छ । चिनियाँ वैज्ञानिकहरुबाट...   
अमेरिकामा कोरोनाबाट धनीभन्दा गरिबहरुको मृत्यु बढि

अमेरिकामा कोरोनाबाट धनीभन्दा गरिबहरुको मृत्यु बढि

काठमाडौं । अमेरिकामा कोरोना संक्रमणको असर आय, नस्ल र उमेरको आधारमा भएको देखिएको छ । संक्रमित तथा संक्रमणबाट...   

क्वारेन्टिनको सुरक्षाकाे जिम्मा नेपाली सेनालाई

जुम्ला । जुम्लाको सदरमुकाम खलङ्गास्थित कर्णाली प्राविधिक शिक्षालयमा निर्माण गरिएको जिल्लास्तरीय...   
अरु धेरै

प्रतिकृया लेख्नुहोस्:

अन्य समाचारहरु:
Top